Selvi Boylum Al Yazmalım

"Birini çok sevmek gibiyim." Öyle söylüyor; Didem Madak.
"Çok sevmeyeceksin meselâ o daha az severse kırılırsın." diyor başka bir şair.
"Sevmek rezilce, korkuludur.
"İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur."
diyor Atilla İlhan.
"Sevdim. Çünkü ben kalbiyle sevenler zümresindenim." diyor.Nazan Bekiroğlu.

"Sevgi neydi? "
"Sevgi Emekti." diyor asya ,ondan vazgeçen ilyastan vazgeçerken.
Sahi sevgi neydi? Selvi Boylum Al yazmalım. Filmi ilk izlediğimde tahminen on iki yaşındaydım. Ergenliğin verdiği o tuhaf hislerle asya'ya ilyası seçmediği için kızmış ve kırılmıştım. O yaşlarda sevgiyi kavuşmak zannediyordum ne de olsa. Hasreti yok sayıp vuslata yürümek mutluluk getiriyordu belki de. Asya'ya öyle küstüm ki filmi yıllarca açıp izlemedim. Daha sonra büyüdüm. Bir kez daha açıp izlemeye karar verdim. Bu kez asyaya olan kızgınlığım yerini, ilyasa olan kızgınlığıma bıraktı. Asya'ya sadece kırıldım. İçim ezildi.  Cemşite giderek intikam alıyor zannettim. Sonra yıllar yılları kovaladı. Bir gün kalbimin yerini öğrendim. Öyle sevdim ki Müjgan'ı haddimi bilemedim. Kiliseye gidip "Selamünaleyküm! " dedim. Aşkın da acının da en kuvvetlisini tattım. Aşk nefrete ne yakınsın. Sonra o hislerle bir kez daha izlemek istedim. Sevgi öyle bir güçtü ki o her engeli aşardı. Ama sırf yara izlerin aynı diye birini sevemezdin. Yıllar geçse de geçmişin tortusu içinde kalırdı. İlk Aşk sana dar gelen ruhu çıkarıp birinin avucunun içine koymakmış. Sonrası kayıp olan ruhu aramak. Meğerse bizim Asya dar gelen ruhunu çıkarıp ilyasın avucuna koymuş. Birken iki olmuş, ikiyken üç. İlyas bizim istanbullu; geçim derdi, eski çapkınlıkları özleme , tutkuların ağır gelmesi, sorumluluktan kaçma hislerinden sorumlu tutup terk ediyor bizim Asya'yı. Asya günler, gecelerce bekliyor ilyas'ı ama bir gün kendi gözleriyle ilyasi baska bir kadınla görünce; "çeker giderim bu kentten, sensizliğin bir adı, bir anlamı olur. "Diyor.  Ve tesadüf eseri cemşitle tanışıyor. Çemşit yol ustası "Benden sana zarar gelmez bacım! " diyerek depremde kaybettiği ailesi yerine koyuyor asya'yı, sameti. Pamuklara sarıp sarmalıyor. Filmin sonunda ilyas ve cemşit arasında seçim yapmak zorunda kalan asya cemşiti seçiyor. Çünkü sevgi emek değil. Fedakarlık.

İlyasın Asya'ya kıydığı günden beri inanmam sevdaya.

Ziyanı yok. Gülüşü yeter bizi. Evlada asya elveda bitmemiş türküm benim.



Aydan Zıktopsakal @aydandunya

Dikkat bu yazıların yayın hakları saklıdır. İzinsiz alıntı yapmak ve kopyalamak yasaktır.