Karmaşık
Ne söylemek istediğini bilemeyen bir muhabbet kuşu gibiyim ya da gönülsüz yapılan yemeğin verdiği acı bir burukluk
Konuşsam hiç bir şey söylemeyeceğim,sussam hiç susmayacağım acı cümleler söyleyeceğim.
Herkes gibi gündelik telaşlar içinde kaybolurken herkes gibi olmak istemediğim günlerdeyim.
Doğum günümü yalnız ve sürprizsiz geçireceğimi bildiğim günlerde
Ben tüm sevdiklerimin hatta artık hayatımda olmayan tüm sevmediklerimin bile doğum gününü uzaktan kutlarım.
Var olmanın yok sayılmamanın mutluluğunu hep tatmalarını isterim.
Ben hep yok sayılan taraf olmanın acısını bilen taraftayım
belki de incinin değerini yalnız kuyumcu biliyor.
Kim bilir belki de kalbim tüm bu çirkinliklerin arasında yaşadığını hissetmek istiyor.
Evrenin en ıssız saatlerinde gözlerimden öpülmesini istiyor.
Bir sabah iyi ki varsın sesinin kulaklarımı sağır etmesini istiyor.
Boynuma değecek bir nefes sesiyle irkilmek istiyor.
Insan sevmekten çok sevilmek istiyor.
Toplum nezdinde kabul görmek,iyi bir hayat sürmek istiyor.
Istemek de yetmiyor. Çaba göstermek gerekiyor. Gösteriyor da kim bilir.
Yeniliyor, düşüyor,kanıyor, kalkıyor. Herkese yetişirken kendine geç kalıyor. Mesai saatinden kesiliyor. Ömür harcanıp gidiyor.
Yoksul kelimelerin, süslü cümlelerin arasında...
Aydan Zıktopsakal
@aydandunya @ciceklisiirler1
Yorumlar
Yorum Gönder