Kalbim

-




Kalbimin en doğusu, güneşe el sallayan bir çocuktu. Kalbimi en batısıysa önündeki patates kızartmasına ketçap sıkarken göz ucuyla babasının yeni aldığı kol saatine bakış atan bir çocuktu. Offf hafta sonu etüt vardı. 
...
Hayat neden böyle zalim diye düşündü kalbimin en doğusundaki çocuk. Güneş neden bu kadar sıcak ve yakıcı. Gölgeler sadece öğleyin mi kısa olur?  Ağaçlar da yoksa bizim gibi nefes alabiliyorlar mı?  Lavabonun deliğinin atında küçük karınca ailesi yaşıyor mu?  Acaba suyu her açtığımda kovalarına suyu dolduruyorlarmıydı ? Babam bu akşam işten gelin gelince anneme kızmasa bari...
Sahi?  Ben ne zaman okula gideceğimi diğerleri gibi. 
...
Kalbimin en batısındaki çocuk mart ayında çilek isterim diye tepindi. Annesi süper marketleri gezip çilek aradı. Sonunda da buldu. İyi ki süpermarketler var da arabayı koyacak yer bulabiliyoruz diye düşündü. Trafik ışıklarında beklerken. 
..
Kalbimin en doğusundaki çocuk annesinin elinden tutarak pazara gitti bir mayıs ayında, ya paramız biter de alacaklarımıza yetmezse diyerek çilek istediğini annesine söylemedi.
...
Kalbimin en batısındaki çocuğun doğumgünü var. Annesi ona parti hazırlamak için bir organizasyon şirketi ile anlaştı. Acaba geçen seneki hediyelerin daha güzeli gelecek mi? 
...
Doğum günüm ne zaman diye sordu ; Kalbimin en doğusundaki çoçuk. Annesi ona; " Bilmiyorum. Kuzular melerken doğdun dedi. 
"Ama ablam eylülde doğduğumu söyledi."dedi. Kalbimin en doğusundaki çoçuk 
Baban abilerine kimlik çıkarırken seninkini de o zaman çıkarttırdı.dedi." Kalbimin en doğusundaki çoçuğun annesi 
...
Kalbimin en batısında bir medeniyet vardı. Kalbimi en doğusunda bir yalan dünya varken. 


(Yazan-@aydandunya)
NOT: Didem Madak 'ın kalbimin en doğusunda şiirinden esinlenerek yazılmıştır. )

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

yo-(ğ)-rul -dum

-
Resim
Bir şeyi yaparken hiç bir şey yapmamanın yorgunluğunu yaşıyorum. Çok çalışmak isterken aynı zamanda tembellik yapmak mecburiyetinde kalmak gibi.  Bir yerlere geç kalmamak için erken çıkıyorum evden. Kahvaltı için vakit bulamayınca da aç kalıyorum kimi zaman. Ya da simidi cebime koyup ufak ufak parçalar halinde yiyorum. İnsan belli bir yaşa gelirken simidi bile ısırarak yiyemiyor.  Dondurma yemek sokak ortasında ayıp kaçıyor ne de olsa. Ölçüyü kaçırmak istemediğimiz için dar kalıplar altında eziliyoruz. Akşama kadar göbeğimizi daha iyi saklayabilmek için yüksek bel pantolon giyerek sindirim sistemlerimizi sıkıştırdığımızın farkında bile değiliz kimi zaman. Bazı insanlar, bazı duygular insanda hep sıkışma hissi uyandıyor. Eve gidip yorgunluklarını bir kenara bırakarak pijamalarını giymek istiyor insan. Yanında pijama giymişlik hissi ile zaman geçirdiği insanların yanında olmasını istiyor. Topuklu ayakkabıkarı bir kenara bırakıp terlik giymek istediği için "Terlikleri...
Devamı

Gök'adın

-
Resim
Bazı kadınlar gecenin en ince yerinde yeniden güç bulurlar. Yeniden sebep ararlar yaşamak için ve sabah her şeye yeniden başlamak için. Fonda çalan şarkının ucuz melodilerine kendilerini kaptırırlar. Camın kenarından lacivertin elli tonu olan gökyüzüne bakarlar. Maviyi huy edinmeye çalışır siyahı ruh eden bu kadınlar. Belki sevdiği insanlar mışıl mışıl uyudukları için kirpiği kirpiğne değmeden onları korumak için beklerler. Kim bilir belki de el ayak çekilince ortadan yaşadıklarını anlarlar. “Herkes yokken biz oluruz. Biz uyumayalım.” diyen şair misali; kendileri olmak için uyumazlar kim bilir. Belki de o şarkıdaki gibidir. Ha, ne dersin? “Yanındayken kolay elbet, sen olmadan uyunmuyor. ” yok yok,  bunların hepsi bahane bile olabilir. Kendimizi kandırdığımız kadar kimseyi kandırmıyoruz değil mi?  …Sonuçta hepimiz insaniz. Aciziz, Muhtacız.  Ah Muhsin ünlü ‘nün sözünü tutup bırakıyorum bu muhteşem ayaklarını. Ben buyum işte abicim. Neysem oyum!  A...
Devamı

Sersem

-
Resim
İnsan kendi ile konuşmaya nereden, nasıl başlar bilmiyorum. İç sesimle ben tuhaf sohbetler ederken birden aklıma gelen şeyler arasında anneannemin içine ceviz koyup şerbet döktüğü kurabiyeler geldi aklıma. Tadı damağımda hâlâ. Komşu gezmesi için yapmıştı. Sonrada "Sayısı belli o yüzden size kenardaki çıkma parçaları vereceğim demişti. " Çok mu zordu acaba biraz fazla yapıp bizimle de paylaşsa! Fırını çalıştırmayı beceremediği için nadir zamanlarda kurabiye yapardı rahmetli. O gün ki mis gibi koku,hafif sıcak şerbetli tat hâlâ dün gibi aklımda. Bazı şeyler bu kadar zor olmamalı diyorum. Ya da ünlü bir yazarın dediği gibi "Neden olaylar benim üzerimde silinmez izler bırakıyor." Over thinking diyorlar günümüze beynim böyle çalışıyormuş işte benimde. Ne zaman dünyadaki diğer insanlar gibi benzer işler yapmaya kalkışsam ayrıksılığımı belli ediyorum. Yandın çık diye biten oyunlar oynamayı çok uzun zaman önce bıraktım ama hala yandığım zaman çıkamıyorum. Keşke...
Devamı