af'edilemez

-



Tutunmak...

Ne tuhaf bir kelime, Oğuz Atay'ın dilimize kazandırdığı bir kelime bence.Mâlum dizi ile kullanım alanlarımızı arttırdığımızı düşünüyorum. Uzun süredir bir çoğumuz tutunmaya çalışıyoruz. Şiirlere,kitaplara, sevdiklerimize, en çok da hayata..

Tutunmaya değecek olan şeyler o kadar azaldı ki !
Saygı,sevgi,hoş görü, aşk, iyilik,tebessüm,yufka yürekler yerini kıymalı böreklere bıraktı. Yani uzun lafın kısası belki de bazı zamanlar uzun lafın kısası olmamasında güzellikler gizliydi. O nasihatler , birlik ve beraberlik duygusundan yoksun kalmak,bu hâle getirdi bizi. Babaannemizden ayrı bir evde çekirdek hayatın bize verdiği rahatlık kavramı ile unuttuk değerlerimizi. Mâlum gelin kaynana programları ile öğrendik babamızın annesini adının kaynana olduğunu ya da gittiğimiz düğünlerde çalan şarkıdaki kuyruklu yılanın kaynana olduğunu söylediler hepimize, biz de sesimizi çıkarmadan gülerek oynadık.

Aile birliğine tutunmayı da öğrenemedik. Onu seven karısını unuttu adam.Çocuk babasını beklemekten vazgeçti.Kadın çabalamaktan,hor görülmekten yorulduğu için boşanmak istedi. ''Çirkinsin!''diyerek döverek öldürdü karısını adam.
Bir başka kadın  kan kaybından ölürken,'' Anne sakın ölme!''diye ağladı çocuk.Sen de açık giyinmeseydin oldu kadının adı.

Ergen olurken bile göğüsleri belli olmasın diye kambur olan kız dı. ''Kadın değil bayan!'' dendi. Kırmızı kuşak bağlanırken geline. Hayallerinden bir adamın nikâhı ile vazgeçmesini istediğinizde. Büyümeden ana oldu. Doya doya aşık olamadan. Sevgilisi var diye öldürdünüz on yedisindeki tazeyi.Doğan küçücük sâbiyi aç bırakıp öldürdünüz adı  aile meselesi oldu.Tecavüz edip gömdünüz bir elektrik direğinin altına alacak verecek meselesi yüzünden dendi.

Psikilojik şiddet yapıp benliğini kaybettirdiğiniz kadınların derin yaraları sizi affeder mi ?   Tanrım kötü kullarını sen affetsen ben affetmem diyen Bergen'in Özgecan ile aynı mezarlıkta kalması.

Bitmeli artık !
Bitirilmeli!

Şimdi hangi vicdan ile affedebiliyor ki gözüme kestirdiğim için o an onu öldürdüm diyen caniyi. Yavrusuna kıyamayan annelerin kıyamadıklarına kıyıp tecavüz edenler onları vahşice katledenler...
Siz insanlığın başına gelmiş en lanet yaratıklarsınız ki insanlığı sizden  koruyamayanlar bir virüsten sizi korumaya çalışıyorlar.

@aydandunya @ciceklisiirler1
(Yayın hakları saklıdır)

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

yo-(ğ)-rul -dum

-
Resim
Bir şeyi yaparken hiç bir şey yapmamanın yorgunluğunu yaşıyorum. Çok çalışmak isterken aynı zamanda tembellik yapmak mecburiyetinde kalmak gibi.  Bir yerlere geç kalmamak için erken çıkıyorum evden. Kahvaltı için vakit bulamayınca da aç kalıyorum kimi zaman. Ya da simidi cebime koyup ufak ufak parçalar halinde yiyorum. İnsan belli bir yaşa gelirken simidi bile ısırarak yiyemiyor.  Dondurma yemek sokak ortasında ayıp kaçıyor ne de olsa. Ölçüyü kaçırmak istemediğimiz için dar kalıplar altında eziliyoruz. Akşama kadar göbeğimizi daha iyi saklayabilmek için yüksek bel pantolon giyerek sindirim sistemlerimizi sıkıştırdığımızın farkında bile değiliz kimi zaman. Bazı insanlar, bazı duygular insanda hep sıkışma hissi uyandıyor. Eve gidip yorgunluklarını bir kenara bırakarak pijamalarını giymek istiyor insan. Yanında pijama giymişlik hissi ile zaman geçirdiği insanların yanında olmasını istiyor. Topuklu ayakkabıkarı bir kenara bırakıp terlik giymek istediği için "Terlikleri...
Devamı

Gök'adın

-
Resim
Bazı kadınlar gecenin en ince yerinde yeniden güç bulurlar. Yeniden sebep ararlar yaşamak için ve sabah her şeye yeniden başlamak için. Fonda çalan şarkının ucuz melodilerine kendilerini kaptırırlar. Camın kenarından lacivertin elli tonu olan gökyüzüne bakarlar. Maviyi huy edinmeye çalışır siyahı ruh eden bu kadınlar. Belki sevdiği insanlar mışıl mışıl uyudukları için kirpiği kirpiğne değmeden onları korumak için beklerler. Kim bilir belki de el ayak çekilince ortadan yaşadıklarını anlarlar. “Herkes yokken biz oluruz. Biz uyumayalım.” diyen şair misali; kendileri olmak için uyumazlar kim bilir. Belki de o şarkıdaki gibidir. Ha, ne dersin? “Yanındayken kolay elbet, sen olmadan uyunmuyor. ” yok yok,  bunların hepsi bahane bile olabilir. Kendimizi kandırdığımız kadar kimseyi kandırmıyoruz değil mi?  …Sonuçta hepimiz insaniz. Aciziz, Muhtacız.  Ah Muhsin ünlü ‘nün sözünü tutup bırakıyorum bu muhteşem ayaklarını. Ben buyum işte abicim. Neysem oyum!  A...
Devamı

Sersem

-
Resim
İnsan kendi ile konuşmaya nereden, nasıl başlar bilmiyorum. İç sesimle ben tuhaf sohbetler ederken birden aklıma gelen şeyler arasında anneannemin içine ceviz koyup şerbet döktüğü kurabiyeler geldi aklıma. Tadı damağımda hâlâ. Komşu gezmesi için yapmıştı. Sonrada "Sayısı belli o yüzden size kenardaki çıkma parçaları vereceğim demişti. " Çok mu zordu acaba biraz fazla yapıp bizimle de paylaşsa! Fırını çalıştırmayı beceremediği için nadir zamanlarda kurabiye yapardı rahmetli. O gün ki mis gibi koku,hafif sıcak şerbetli tat hâlâ dün gibi aklımda. Bazı şeyler bu kadar zor olmamalı diyorum. Ya da ünlü bir yazarın dediği gibi "Neden olaylar benim üzerimde silinmez izler bırakıyor." Over thinking diyorlar günümüze beynim böyle çalışıyormuş işte benimde. Ne zaman dünyadaki diğer insanlar gibi benzer işler yapmaya kalkışsam ayrıksılığımı belli ediyorum. Yandın çık diye biten oyunlar oynamayı çok uzun zaman önce bıraktım ama hala yandığım zaman çıkamıyorum. Keşke...
Devamı